Kręcz szyi

 

 

jest schorzeniem określającym objaw nieprawidłowego ustawienia głowy i szyi względem klatki piersiowej o różnym podłożu powstawania. Najczęstszą przyczyną powstawania tego typu problemów jest ograniczenie ruchomości w obrębie stawów górnego odcinka szyjnego kręgosłupa. Jest to tzw. Kręcz szyi o podłożu – stawowo-mięśniowym. Kolejną przyczyną tego typu problemu jest: ułożenie asymetrycznie w łonie matki, drobny uraz okołoporodowy w skutek przechodzenia dziecka przez kanał rodny, przyjmowanie krańcowych pozycji ustawienia głowy podczas porodu. Drugą znamienitą grupą przyczyn powstawania tego typu problemów są problemy kostnopochodne: zmiany kostne w obrębie kręgów szyjnych, bloki kostne segmentów szyjnego odcinka kręgosłupa, dodatkowe żebro szyjne, zmiany w przebiegu chorób deformujących czaszkę oraz kręgosłup szyjny. Wszystkie przyczyny i objawy schorzenia są przedmiotem zainteresowania fizjoterapeuty/terapeuty manualnego. Rehabilitacja dzieci katowice, a także rehabilitacja dla dzieci katowice powinna być wdrożona jak najszybciej(na wczesnych etapach rozwoju), aby nie doszło do utrwalenia zaistniałych zmian. Im wcześniej niemowlę/dziecko zostanie wdrożone do procesu jakim jest rehabilitacja dzieci katowice//rehabilitacja dla dzieci katowice tym szybciej terapia powinna przynieść pozytywne rezultaty, a co za tym idzie umożliwić dziecku normalny i prawidłowy rozwój.

 

 

 

 

 

 

 

Dysplazja stawu biodrowego

 

jest schorzeniem dotyczącym stawu biodrowego i określa sytuację w której powierzchnie stawowe (panewka stawu i głowa k. udowej) są nieprawidłowo wykształcone, bądź zdeformowane. Również na tym polu rehabilitacja dzieci katowice -/- rehabilitacja dla dzieci katowice może przynieść doskonałe rezultaty i umożliwić dziecku normalny rozwój lub rozwój zbliżony do stanu normalnego. Wszystko zależy od stopnia deformacji powierzchni stawowych oraz etiologii zmian. Rehabilitacja dzieci katowice () rehabilitacja dla dzieci katowice() jest więc niezbędna dla pacjentów z tego typu schorzeniami.

W odniesieniu do schorzeń/dysfunkcji w różnorodnych dyscyplinach ze świata medycyny i sportu proces badania fizjoterapeutycznego/manualno-terapeutycznego w Centrum Nowoczesnej Fizjoterapii opiera się na standardach Międzynarodowej Federacji Terapeutów Manualnych – IFOMPT

 
 
 

Proces ten wyróżnia następujące etapy badania i terapii:

Proces jakim jest Rehabilitacja dzieci Katowice prowadzony jest przez specjalistę – Fizjoterapeuta Katowice

 

1. Anamneza (Wywiad)

– jest to pierwszy i kluczowy etap badania/terapii pozwalający uzyskać szczegółową informację na temat schorzenia/problemu pacjenta/osoby poddawanej badaniu. Terapeuta poprzez informację otrzymywane od pacjenta klasyfikuje strukturę mogącą stanowić źródło problemu/dolegliwości bólowych. Informacje, które są pozyskiwane, dotyczą aktualnego stanu, historii choroby, schorzeń współistniejących oraz zagadnień dotyczących sfery psycho-socjalnej. Odpowiednio przeprowadzony wywiad pozwala na szybkie wprowadzenie technik terapeutycznych na pierwszym spotkaniu, a co za tym idzie umożliwia uzyskanie pozytywnych efektów leczniczych.

2. Obserwacja ciała pacjenta

jest kolejnym etapem całościowej oceny pacjenta/osoby poddawanej badaniu. Analizie podlega płaszczyzna czołowa, strzałkowa i poprzeczna ciała (przód/tył, boki, odchylenia w poziomie). Terapeuta analizuje ułożenie poszczególnych części ciała względem siebie oraz w przestrzeni. Ocenie podlega również napięcie mięśniowo-powięziowe, skórne oraz kolorystyka ciała. Informacje uzyskiwane na tym etapie pozwalają znacząco przyśpieszyć dalszy proces badania.

3. Badanie ruchów aktywnych

obejmuje obserwację zakresów ruchu w obrębie kończyn, tułowia oraz głowy, a także wszystkie odejścia od fizjologicznego/prawidłowego ruchu. Terapeuta oceniając ruch pod względem ilościowym (zakres) i jakościowym (płynność i precyzja ruchu) uzyskuje informacje potrzebne na dalszym etapie badania manualnego.

4. Badanie ruchów pasywnych fizjologicznych/ocena oporów końcowych

– na tym etapie badania manualno-terapeutycznego terapeuta wykonuje ruchy za pacjenta (biernie) w obrębie stawów obwodowych, bądź też stawów kręgosłupa. Ruchy te mają za zadanie wyodrębnić – rodzaj ruchu, czy on występuje lub nie występuje, a także pozwalają na ocenę w końcowej fazie ruchu tzw. oporu końcowego (kostny, torebkowo-więzdłowy, mięśniowy, odbijający, pusty).

5. Badanie ruchów translatorycznych/akcesorycznych

jest szczegółową oceną ruchu stawowego i dotyczy korelacji przesunięć powierzchni stawowych względem siebie. Na tej podstawie terapeuta wyznacza kierunki mobilizacji stawu/stawów oraz inne metody terapeutyczne: terapia przeciwbólowa, terapia stymulująca, terapia stabilizacyjna. Ruch translatoryczny jest szczególnie istotny w procesie doboru technik leczniczych, gdyż pozwala ocenić pojawianie się oporów stawowych w korelacji do napięcia oraz bólu.

6. Badania struktur neuralnych

– ocenie podlega centralny i obwodowy system nerwowy. Badanie jest przeprowadzane w przypadku, gdy pacjent zgłasza objawy neurologiczne pozytywne powstające z układu nerwowego tj. ból palący, elektryzujący, strunowy, bądź też objawy negatywne: zaburzenie czucia, osłabienie aktywności mięśniowej, zaburzenie czucia bólu. Badanie to rozszerzone jest często o testy mechanosensytywne mające na celu wprowadzić struktury neuralne w napięcie mechaniczne i wywołać określone aktualne objawy, które są przedmiotem badania fizjoterapeutycznego.

7. Badanie dodatkowe

wisceralne/naczyniowe – badanie pokazujące sprawność w funkcjonowaniu naczyń żylnych i tętniczych. Terapeuta wykonuje testy, których zadaniem jest ocena czy objawy, które zgłasza pacjent wynikają z naczyń krwionośnych, czy też nie. Badanie struktur wisceralnych (narządów, organów) odnosi się z kolei do wpływu tych struktur na zgłaszane prze z pacjenta objawy. Terapeuta wykonując palpacyjne badanie poszczególnych części ciała określa czy zgłaszane objawy korelują z obciążaną (poddawaną terapii strukturą).

8. Wstępna terapia

jest etapem na którym terapeuta wykorzystuje odpowiednie techniki terapeutyczne: przeciwbólowe, odciążające, stabilizujące, mobilizujące oraz stymulujące, aby wywołać pozytywne efekty w strukturach poddawanych terapii. Techniki terapeutyczne dobierane są w większości na podstawie danych z badania pasywnego translatorycznego.

9. Ocena rezultatów terapeutycznych:

Terapeuta wykorzystuje analogiczny do badania wcześniejszego (aktywnego, pasywnego) test mający na celu wykazać zmiany w strukturze poddawanej terapii. Do zmian tych możemy zaliczyć: zmniejszenie/zwiększenie bólu, poprawa/ograniczenie ruchu, poprawa aktualnych objawów innych niż ból/pogorszenie objawów. Wszystkie te informacje stanowią bazę do po dalszego planowania procesu terapeutycznego.

10. Opracowanie zadania domowego

terapeuta opracowuje indywidualnie dopasowane zadanie/ćwiczenie do wykonywania w domu, aby utrzymać i przyśpieszyć proces terapeutyczny/leczniczy. Zadanie to celuje często w przyczynowość postępowania terapeutycznego i jest konieczne do trwałego usunięcia dolegliwości/objawów. Od systematycznego wykonywania tego typu dobranego zadania zależy tempo pojawiających się zmian.

11. Planowanie i prognozowanie dalszego etapu fizjoterapii/terapii manualnej

jest ostatnim etapem w którym pacjent jest informowany o problemie/dysfunkcji oraz zaawansowaniu zmian, które spowodowały wystąpienie objawów nieporządanych o różnej postaci i nasileniu. Jednocześnie ustalany jest dalszy harmonogram spotkań oraz ich zasadność. Jeśli takowa jest wymagana.

Podsumowanie procesu jakim jest Rehabilitacja Katowice prowadzonego przez specjalistę –  Fizjoterapeuta Katowice:

 

W procesie leczniczo-terapeutycznym nie zawsze istnieje możliwość uwzględnienia wszystkich etapów badania i terapii, które zostały uwzględnione w powyższym opisie. Tak sytuacja może wynikać z faktu, że aktualny stan pacjenta nie pozwala na wykonanie pełnego/całościowego badania i terapii. Decyzja o uwzględnieniu wszystkich, bądź też pojedynczych etapów należy do terapeuty.