Klatka piersiowa kurza, klatka piersiowa lejkowata

 

– są to deformacje klatki piersiowej wynikające ze zmian ustawienia żeber, mostka, kręgosłupa piersiowego oraz łopatek wraz z obojczykami. W przypadku klatki piersiowej kurzej mamy do czynienia ze znacznym wysunięciem mostka i żeber w kierunku przednim od przedniej części kręgosłupa piersiowego. Klatka piersiowa staje się szpiczasta (do przodu) w płaszczyźnie strzałkowej. Z kolej klatka piersiowe szewska (lejkowata) przejawia ustawienie w którym mostek jest wyraźnie cofnięty w kierunku tylnym (dorsalnym). Zdarza się, że opiera się on bezpośrednio o kręgosłup. Mamy w tej sytuacji do czynienia z deformacją żeber :od 2-5 które bezpośrednio przyczepiają się do mostka – tworząc stawy. Można się więc domyślić, że zostaje zaburzona biomechanika całej klatki piersiowej. Szczegółowe badanie przyczyny problemu przez – dobry fizjoterapeuta katowice jest niezbędne do zaplanowania procesu terapeutycznego. To właśnie dobry fizjoterapeuta katowice będzie dobierał odpowiednie środki i metody terapeutyczne, aby przywrócić prawidłowe ustawienie poszczególnych części klatki piersiowej względem siebie. Szczególnie istotne jest wdrożenie procesu fizjoterapeutycznego na wczesnym etapie rozwoju, aby nie dopuścić do utrwalenia zmian w obrębie struktur kostnych klatki piersiowej. Konieczna jest więc interwencja w której – dobry fizjoterapeuta katowice odgrywa kluczową rolę.

 

W odniesieniu do schorzeń/dysfunkcji w różnorodnych dyscyplinach ze świata medycyny i sportu proces badania fizjoterapeutycznego/manualno-terapeutycznego w Centrum Nowoczesnej Fizjoterapii opiera się na standardach Międzynarodowej Federacji Terapeutów Manualnych – IFOMPT

 
 
 

Proces ten wyróżnia następujące etapy badania i terapii:

Proces jakim jest Rehabilitacja Katowice prowadzony jest przez specjalistę – Dobry Fizjoterapeuta Katowice

 

1. Anamneza (Wywiad)

– jest to pierwszy i kluczowy etap badania/terapii pozwalający uzyskać szczegółową informację na temat schorzenia/problemu pacjenta/osoby poddawanej badaniu. Terapeuta poprzez informację otrzymywane od pacjenta klasyfikuje strukturę mogącą stanowić źródło problemu/dolegliwości bólowych. Informacje, które są pozyskiwane, dotyczą aktualnego stanu, historii choroby, schorzeń współistniejących oraz zagadnień dotyczących sfery psycho-socjalnej. Odpowiednio przeprowadzony wywiad pozwala na szybkie wprowadzenie technik terapeutycznych na pierwszym spotkaniu, a co za tym idzie umożliwia uzyskanie pozytywnych efektów leczniczych.

 

2. Obserwacja ciała pacjenta

jest kolejnym etapem całościowej oceny pacjenta/osoby poddawanej badaniu. Analizie podlega płaszczyzna czołowa, strzałkowa i poprzeczna ciała (przód/tył, boki, odchylenia w poziomie). Terapeuta analizuje ułożenie poszczególnych części ciała względem siebie oraz w przestrzeni. Ocenie podlega również napięcie mięśniowo-powięziowe, skórne oraz kolorystyka ciała. Informacje uzyskiwane na tym etapie pozwalają znacząco przyśpieszyć dalszy proces badania.

 

3. Badanie ruchów aktywnych

obejmuje obserwację zakresów ruchu w obrębie kończyn, tułowia oraz głowy, a także wszystkie odejścia od fizjologicznego/prawidłowego ruchu. Terapeuta oceniając ruch pod względem ilościowym (zakres) i jakościowym (płynność i precyzja ruchu) uzyskuje informacje potrzebne na dalszym etapie badania manualnego.

 

4. Badanie ruchów pasywnych fizjologicznych/ocena oporów końcowych

– na tym etapie badania manualno-terapeutycznego terapeuta wykonuje ruchy za pacjenta (biernie) w obrębie stawów obwodowych, bądź też stawów kręgosłupa. Ruchy te mają za zadanie wyodrębnić – rodzaj ruchu, czy on występuje lub nie występuje, a także pozwalają na ocenę w końcowej fazie ruchu tzw. oporu końcowego (kostny, torebkowo-więzdłowy, mięśniowy, odbijający, pusty).

 

5. Badanie ruchów translatorycznych/akcesorycznych

jest szczegółową oceną ruchu stawowego i dotyczy korelacji przesunięć powierzchni stawowych względem siebie. Na tej podstawie terapeuta wyznacza kierunki mobilizacji stawu/stawów oraz inne metody terapeutyczne: terapia przeciwbólowa, terapia stymulująca, terapia stabilizacyjna. Ruch translatoryczny jest szczególnie istotny w procesie doboru technik leczniczych, gdyż pozwala ocenić pojawianie się oporów stawowych w korelacji do napięcia oraz bólu.

 

6. Badania struktur neuralnych

– ocenie podlega centralny i obwodowy system nerwowy. Badanie jest przeprowadzane w przypadku, gdy pacjent zgłasza objawy neurologiczne pozytywne powstające z układu nerwowego tj. ból palący, elektryzujący, strunowy, bądź też objawy negatywne: zaburzenie czucia, osłabienie aktywności mięśniowej, zaburzenie czucia bólu. Badanie to rozszerzone jest często o testy mechanosensytywne mające na celu wprowadzić struktury neuralne w napięcie mechaniczne i wywołać określone aktualne objawy, które są przedmiotem badania fizjoterapeutycznego.

 

7. Badanie dodatkowe

wisceralne/naczyniowe – badanie pokazujące sprawność w funkcjonowaniu naczyń żylnych i tętniczych. Terapeuta wykonuje testy, których zadaniem jest ocena czy objawy, które zgłasza pacjent wynikają z naczyń krwionośnych, czy też nie. Badanie struktur wisceralnych (narządów, organów) odnosi się z kolei do wpływu tych struktur na zgłaszane prze z pacjenta objawy. Terapeuta wykonując palpacyjne badanie poszczególnych części ciała określa czy zgłaszane objawy korelują z obciążaną (poddawaną terapii strukturą).

 

8. Wstępna terapia

jest etapem na którym terapeuta wykorzystuje odpowiednie techniki terapeutyczne: przeciwbólowe, odciążające, stabilizujące, mobilizujące oraz stymulujące, aby wywołać pozytywne efekty w strukturach poddawanych terapii. Techniki terapeutyczne dobierane są w większości na podstawie danych z badania pasywnego translatorycznego.

 

9. Ocena rezultatów terapeutycznych:

Terapeuta wykorzystuje analogiczny do badania wcześniejszego (aktywnego, pasywnego) test mający na celu wykazać zmiany w strukturze poddawanej terapii. Do zmian tych możemy zaliczyć: zmniejszenie/zwiększenie bólu, poprawa/ograniczenie ruchu, poprawa aktualnych objawów innych niż ból/pogorszenie objawów. Wszystkie te informacje stanowią bazę do po dalszego planowania procesu terapeutycznego.

 

10. Opracowanie zadania domowego

terapeuta opracowuje indywidualnie dopasowane zadanie/ćwiczenie do wykonywania w domu, aby utrzymać i przyśpieszyć proces terapeutyczny/leczniczy. Zadanie to celuje często w przyczynowość postępowania terapeutycznego i jest konieczne do trwałego usunięcia dolegliwości/objawów. Od systematycznego wykonywania tego typu dobranego zadania zależy tempo pojawiających się zmian.

 

11. Planowanie i prognozowanie dalszego etapu fizjoterapii/terapii manualnej

jest ostatnim etapem w którym pacjent jest informowany o problemie/dysfunkcji oraz zaawansowaniu zmian, które spowodowały wystąpienie objawów nieporządanych o różnej postaci i nasileniu. Jednocześnie ustalany jest dalszy harmonogram spotkań oraz ich zasadność. Jeśli takowa jest wymagana.

 

 

Podsumowanie procesu jakim jest Rehabilitacja Katowice prowadzonego przez specjalistę – Dobry Fizjoterapeuta Katowice:

 

W procesie leczniczo-terapeutycznym nie zawsze istnieje możliwość uwzględnienia wszystkich etapów badania i terapii, które zostały uwzględnione w powyższym opisie. Tak sytuacja może wynikać z faktu, że aktualny stan pacjenta nie pozwala na wykonanie pełnego/całościowego badania i terapii. Decyzja o uwzględnieniu wszystkich, bądź też pojedynczych etapów należy do terapeuty.